نیمکت

من:

امروز هم تولد من است

نيمي شقايق

و نيمي شبنم

سيزدهم ارديبهشت آغاز آخرين سال دهه سوم زندگي من!

راستش اين روزها كمي غمگين و پر اضطرابم و تنها دلخوشيم به عزيزاني‌است كه دارم و اين يادداشت‌هاي پراكنده از هر دري سخني. اما نمي‌شه از روز تولد بي‌تفاوت و بدون يادداشت گذشت. هر چه بيشتر از اين عمر مي‌گذره بيشتر تنها مي‌شم:

يكي يكي از همه دور خواهم شد

امتحان تحمل هجرت است

در شامگاه خزاني!

حالا من ماندم و شما كه برايم دعا كنيد. . .

توضيح بي‌ربط: ضمنا همين روزها تولد كلي از عزيزان ديگه هم هست كه من دوستشون دارم. تولد همه مبارك!

مولويه

قصد كردم كه يك هديه زيبا از جنس موسيقي به همه متولدين ارديبهشت (از جمله خودم) بدهم. در ضمن تازه‌ترين آلبوم شهرام ناظري رو هم معرفي كنم.

"مولويه"‌ نام جديدترين آلبوم شهرام ناظري است كه به مناسبت سال جلال‌الدين محمد بلخي (2007 ميلادي) ضبط و منتشر شده است. حافظ پسر شهرام ناظري كه اين روزها در نيويورك مشغول تحصيل در موسيقي كلاسيك است وظيفه آهنگسازي و تنظيم اين اثر را بر عهده گرفته است.

"مولويه" چون قرار بوده كه در سطح جهان اجرا شود بيشتر به آواها و نواها وابسته است تا شعر و به‌جز در تصنيف پاياني اين آلبوم، "من چه دانم"، در بقيه قطعات، ابيات و كلام كمي شنيده مي‌شود. بازي با صدا و استفاده از الحان به‌عنوان جزيي از موسيقي، كاري بوده كه شهرام ناظري سال‌ها در پي آن بوده و از "حيراني" حالت جدي‌تري به خود گرفته است. دوستاني كه "ليلي و مجنون" و "لوليان" را گوش كرده‌اند و يا در كنسرت‌هاي اخير ناظري بوده‌اند بيشتر درك مي‌كنند كه من چه مي‌گويم.

چيزي كه در مولويه جلب توجه مي‌كند نوازندگي عالي اعضاي گروه است. در اين آلبوم صداي آشناي بربت محمد فيروزي باز هم به گوش مي‌رسد. نوازنده كمانچه (شروين مهاجر) هم عالي است. كمانچه در تك تك قطعات گروه‌نوازي اين آلبوم نقشي اساسي ايفا مي‌كند و چه استادانه نواخته شده است! با اين‌كه گروه كوچك است اما هماهنگي و هارموني گروه احساسي از خالي بودن فضا در ذهن شنونده ايجاد نمي‌كند و در اين ميان آرشه اين نوازنده جوان جايگاهي فوق‌العاده دارد.

اما اين آلبوم خصوصيت ديگري هم دارد و آن‌هم حضور حافظ ناظري به عنوان آهنگساز و تنظيم كننده است. حافظ آموزه‌هاي موسيقي غرب را نيز در اين آلبوم نشان داده است. سبك نوازندگي او فوق‌العاده است و در تكنوازي سه تار (قطعه 3) و قطعه 6 (آواز نهفت) توانايي شگرف خود را در نوازندگي نمايان مي‌كند. سرعت نوازندگي حافظ به خصوص در قطعه 6 جدا عالي است. حافظ اگر چه در ريتم‌سازي كه جزئي اساسي در موسيقي سنتي ايران است چندان موفق نيست اما در نوازندگي و تنظيم و ساخت و اجراي ضد ريتم‌ها بسيار خوب عمل كرده است. قطعه سه اين آلبوم با همه سادگيش خيلي زيبا از كار درآمده است. ممكن است برخي اين خرده را به حافظ بگيرند كه ساختارهاي سنتي نوازندگي سه‌تار را شكسته اما من اين نوآوري‌ها را دوست داشتم. حافظ مي‌داند كه پدرش از بزرگان موسيقي ايران است اما تصميم گرفته تكرار شهرام ناظري نباشد و اين تصميم مباركي است.

دوست داشتم قطعه زيباي "شيدا شدم" روي سايت بگذارم كه تركيبي زيبا از الحان حماسي و عاشقانه شهرام ناظري است و شهرام و حافظ با شعر و آهنگي كه براي مولانا ساخته‌اند به اين شاعر بزرگ اداي دين كرده‌اند. اما آن قطعه خيلي طولاني بود و حجمش خيلي زياد مي‌شد. در عوض قطعه "من چه دانم" را گذاشتم كه اگر چه به لحاظ ريتميك بودن با بقيه قطعات آلبوم متفاوت است اما شرحي زيبا از شوريدگي دارد. ضمن اين‌كه نوازندگي زيباي كمانچه در اين قطعه نمايان و آشكار است و در پايان نيز بازي لحن شهرام ناظري و همكاري آوا با موسيقي اوج مي‌گيرد. (هر چند حجم اين آهنگ هم زياد شد!!)

ذكر اين نكته جالب است كه اين آلبوم از سوي لس آنجلس تايمز به عنوان يكي از پنج آلبوم برتر World Music در سال 2007 انتخاب شده است. خريد اين آلبوم را به همه دوستانم پيشنهاد مي‌كنم.

توضيح: اين آلبوم توسط شركت صوتي و تصويري سروش منتشر شده است.

قطعه "من چه دانم" را از اين‌جا داونلود كنيد و لذت ببريد.

يادداشت بزرگداشت مولانا؛ پاسداشت ناظري را كه قبلا نوشتم را هم بخوانيد.

 پ. ن: دوستم مهدی مجبوری یک لینک خیلی جالب برای تولد من فرستاده. شما هم ببینید و لذت ببرید.