نیمکت

 قطعه انتخابی این‌بار کمی با قطعه‌های گذشته فرق دارد. این‌کار بدون کلام است.

حسین علیزاده را همه می‌شناسند. استاد حسین علیزاده در سال 1330 در تهران به دنیا آمد. در هنرستان موسیقی ملی نزد هوشنگ ظریف، علی اکبر شهنازی و حبیب الله صالحی به فراگیری تار پرداخت. پس از دریافت دیپلم از هنرستان در سال 1349 به گروه موسیقی دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران راه یافت و نزد اساتیدی همچون اکبر شهنازى، نورعلى برومند، یوسف فروتن، عبدالله دوامى، هوشنگ ظریف و ... فراگیری موسیقی ایرانی را ادامه داد.

 در دوران تحصیل با ارکستر ایرانی تالار رودکی همکاری داشت و از فصل هنری 52-1351 با گروه‌های مرکز حفظ و اشاعه موسیقی در جشن هنر شیراز به اجرای برنامه پرداخت. در سال 1355 به اتفاق پرویز مشکاتیان گروه عارف را تشکیل داد و برنامه‌های متعددی را در داخل و خارج از کشور به اجرا درآورد.

 علیزاده همیشه در جست و جوى راه‌هایى بوده که دیگران نرفته‌اند در این سال‌ها استعداد خود را محدود به تقلید و تکرار فرم‌هاى گذشتگان نکرده و در جست‌و‌جوى راه‌هاى تازه‌تر بوده است. استاد علیزاده بر خلاف بسیاری دیگر از هنرمندان که فقط به اجرای موسیقی به شکل کاملا" سنتی آن می‌پردازند، نوآوری‌هایی داشته‌ است که از آن‌جمله می‌توان به ابداع مقام داد‌وبیداد (ترکیب گوشه داد از دستگاه ماهور و بیداد از دستگاه همایون) و آلبوم‌هایی نظیر "راز نو" با همکاری گروه هم‌آوایان و "زمستان است" با صدای استاد شجریان و همچنین اجرای پلی فونیک آواز ایرانی ( در رازنو، آوای مهر و ...) اشاره کرد.

توضیح1: مطالب فوق در مورد حسین علیزده برگرفته از وب‌لاگ سوتیام است.

علیزاده دستی هم بر آهنگ‌سازی موسیقی فیلم هم دارد. موسیقی فیلم‌های "گبه" و "لاک‌پشت‌ها پرواز می‌کنند" از ساخته‌های اوست. اخیرا هم موسیقی مجموعه تلویزیونی زیر تیغ کار حسین علیزاده بود که مورد توجه واقع شد.

آلبوم معروف "نی‌نوا" (ارکستر سازهای زهی به همراهی نی در دستگاه نوا) هم از ماندگاترین آثار موسیقی بعد از انقلاب است که حتما بارها و بارها از صدا و سیما شنیده‌اید.

اما قطعه‌ای که این‌بار انتخاب کرده‌ام پیش‌درآمدی است با نام خزان که در آلبوم "شورانگیز" قرار دارد. این آلبوم همکاری مشترک حسین علیزاده و گروه "عارف" و "شیدا"ست با شهرام ناظری. چند آواز و تصنیف بسیار زیبا و چند قطعه موسیقی بی‌نهایت دلنشین و به‌یاد‌ماندنی در این آلبوم هست که شنیدن این آلبوم را وسوسه‌انگیز می‌کند. پیش‌درآمد خزان که در دستگاه شور اجرا شده است، به‌زعم من از بهترین‌های موسیقی سنتی ایران است که علیرغم زیبایی، شکوه گروه‌نوازی را نیز در خود دارد. یک ترکیب بند (یا ترجیع‌بند) عالی در موسیقی. یک قطعه که در آن تکرار می‌شود و در میان هر دوبار تکرار این قطعه، گفت‌وگوهای 2 یا 4 ساز باهم حسی عجیب به این قطعه داده است.

توضیح2: جایی خوانده بودم که این آهنگ گفت‌وگوی باد خزان است با درختان. در این‌که شکل آهنگ شبیه گفت‌و‌گو است شکی ندارم.

امیدوارم همه از این آهنگ لذت ببرید به خصوص احسان ابراهیمی که می‌دانم این آهنگ را خیلی دوست دارد. یادآور روزهایی که با هم این آهنگ را زمزمه می‌کردیم. یادش به‌خیر!

این آهنگ را از این‌جا داونلود کنید.

                                                                                                          www.eslamibidgoli.ir