تبليغاتX
نیمکت
این تویی از من به نزدیکتر- - - - - - - - - - - از رگ گردن به من نزدیکتر؟

www.eslamibidgoli.ir

نویسنده: سعید اسلامی بیدگلی

گروه: دانش مالی و اقتصاد

 

پیش از این اشاره کرده بودم که چندین پروژه تحقیقاتی در دست انجام دارم که در مورد آن‌ها خواهم نوشت. یکی از موضوعاتی که مدت کوتاهی‌ست جزو دغدغه‌های ذهنی من شده است موضوع حاکمیت شرکتی (Corporate Governance) است. از این سپس سعی خواهم کرد که نکاتی را در مورد این موضوع  بنویسم، اما بر خلاف روال همیشگی به تعاریف و مقدمات نخواهم پرداخت (مگر آنجا که لازم باشد) و سعی خواهم کرد که چالشها و کجفهمیهای این حوزه را توضیح دهم.

طی چند جلسهای که با دوستان تحصیلات تکمیلی دانشگاههای تهران داشتم با این سوال مواجه بودم که "چگونه تشخیص بدهیم که اوضاع حاکمیت شرکتی در یک بنگاه مناسب نیست؟" در کمال تعجب دیدم که دوستانم در مقاطع تحصیلات تکمیلی پاسخهایی میدهند که نشان از درک نادرست آنها از حکمرانی خوب یا بد (Good Governance and Bad Governance) دارد. از این رو بر آن شدم که در اولین یادداشت درباره این موضوع به این چالش مهم بپردازم. شاید در نوشتههای بعدی به سوالاتی از قبیل نقش سرمایهگذاران نهادی، تاثیر قانون گذاری بر حاکمیت شرکتی، عدم تقارن اطلاعاتی و حاکمیت شرکتی، ابزارهای حاکمیت (که این یکی هم بسیار مهم است) بپردازم.

و اما چالشی که امروز راجع به آن بحث خواهم کرد این سوال است: "نشانههای بیماری حاکمیت شرکتی در یک بنگاه چیست؟" به عبارت دیگر "چگونه تشخصی بدهیم که اوضاع حاکمیت شرکتی در یک بنگاه مناسب نیست؟"

. . .

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم شهریور 1388ساعت 13:34  توسط سعید  | 

گروه: موسیقی

آلبوم: پنهان چو دل

آهنگساز: کیخسرو پورناظری

تنظیم: تهمورث پورناظری

خواننده: حمیدرضا نوربخش

پخش: سروش و مرکز موسیقی و سرود

 

 

پیش از آغاز مطلب ذکر این نکته ضروری است که این آهنگ با اجازه سهراب پورناظری (آهنگساز؛ نوازنده و خواننده گروه شمس) روی این وب‌سایت (وب‌لاگ) قرار داده شده است. از این هنرمند برجسته کشورمان سپاسگزارم که سخاوتمندانه نیمکت را مورد لطف بیکران خود قرار دادند.

 

صفر: من و اراداتم به اخوان و این یادداشت

فاصله دو یادداشت بسیار زیاد شد و کلی مناسبت از دست رفت. حالا هم چندین مناسبت پیش روست که شاید به یادداشت نوشتن نرسم. سوم شهریور هم سال‌مرگ یگانه شعر نو فارسی است. من سال‌های گذشته هم در موردش نوشته‌ام (این‌جا). امسال هم می‌خواستم در مورد آلبومی که مصطفی بشکار عزیز از ینگه دنیا برایم فرستاده بنویسم. آلبومی از شهرام ناظری که روی شعرهای مهدی اخوان ثالث، شفیعی کدکنی، شاملو و ابتهاج خوانده شده و می‌خواستم یکی از آوازهایی که روی شعر اخوان است بگذارم. خود استاد ناظری گفت که در این بلبشوی فرهنگی، مدت‌هاست به دنبال مجوز برای این اثر است و حالا ممکن است یادداشت نیمکت مجوز را به تاخیر بیاندازد. با مهربانی گفت صبر کن تا چند صباحی دیگر نیمکت به این اثر هم مزین شود. در همین مدت هم آلبوم "پنهان چو دل" به دستم رسید که بهانه این یادداشت شد برای بزرگداشت "شمس". اما چه درباره اخوان بنویسم چه نه، نام و یادش برای من جاودان است و شعرهایش مدام در ذهنم می‌آیند و می‌روند، ارادتم بینهایت است و هربار با شنیدن اسمش و به احترامش قیام می‌کنم.

 

یک: درباره این یادداشت

اولین یادداشت نیمکت با قطعه زیبای "وطنم ایران" همراه بود. در اولین جشنواره نیمکت بلورین هم نوشتم که بهترین آلبوم سال پیش از جشنواره، آلبوم زیبای "دیار مهر" بوده و در خود جشنواره هم نیمکت بلورین بهترین کنسرت سال به اجرای به یادماندنی گروه شمس اختصاص یافت. در جشنواره دوم هم اشاره‌ای به اجرای این گروه کردم و حالا نوبت آن است که سهم کوچکی از دین خود را به این گروه بزرگ موسیقی ایران ادا کنم به پاس این‌همه لذتی که طی سال‌ها به من و بسیاری دیگر از علاقه‌مندان موسیقی ایران ارائه کرده است. در این یادداشت یکی دیگر از آلبوم‌های این گروه (که از نظر من یکی از شاهکارهای موسیقی این سال‌های ماست) را معرفی خواهم کرد. به بهانه همین آلبوم کمی هم درباره خود گروه شمس و خصوصیات منحصر به فرد آن خواهم نوشت. اما پیش از آن چند خطی درباره خواننده این آلبوم نوشته‌ام. در پایان نیز قطعه زیبایی از این آلبوم را در اختیار خوانندگان نیمکت گذاشته‌ام.

. . .


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه سوم شهریور 1388ساعت 11:21  توسط سعید  |