پیش نوشت (به مناسبت آغاز اردیبهشت):

عطر انجير پير/ آذرخش بهاري/ جادوي ارديبهشت

امروز آغاز اردیبهشت تلخ عزیز است. اردیبهشت ماه شعر و ادب است. ماه سعدی بزرگ، قیصر آرام، ماه ملک‌الشعراء، ماه اقبال، ماه من، تو و سهراب. سال گذشته درباره اردیبهشت نوشتم. امسال هم به زودی دوباره خواهم نوشت.

* * *

سال گذشته در یادداشتی تحت عنوان نیمکت بلورین بهترین‌های سال 1386 را از نگاه خودم معرفی کردم. این بهترین‌ها شامل خوانده‌ها، دیده‌ها و شنیده‌ها و آموخته‌ها بود که یادآوری آن‌ها سختی ایام گذشته را می‌کاست و خاطرنشان می‌کرد که گذر ایام با همه نامهربانی‌هایش، دوست‌داشتنی‌هایی هم دارد. امسال نیز تصمیم گرفتم که بهترین‌ها را به انتخاب خودم بنویسم شاید برای شما هم فرصتی فراهم آورد تا بعضی از آن‌ها را بخوانید، بشنوید یا ببینید. امسال که تابستانش سخت بود، پاییزش سخت بود، زمستانش سخت بود و ...

. . .

یش از این در یادداشت نوروزی (که هدیه شعر را در آن آورده بودم) وعده دادم که هدیه موسیقی در اولین یادداشت سال جدید خواهد آمد. این هم وفای به عهد.

یک روز قبل از آغاز سال نو آلبومی به دستم رسید که بی‌شک از شاهکارهای موسیقی ملی طی سال‌های اخیر است. دوستانی که اثر ماندگار "گلستانه" به آهنگسازی هوشنگ کامکار روی اشعار سهراب سپهری و با صدای شهرام ناظری را به خاطر دارند، حالا می‌توانند جاودانه دیگری از خالق همان اثر گوش کنند که بسیار زیباست.

"منظومه‌های سمفونیک" اثری است که در سه قطعه پوئم سمفونی (Poem Symphony) اجرا شده و به بازار ارائه شده است . . .

. . .