آقاي ضرغامي سلام!

اين نامه هيچ ربطي به نتايج انتخابات رياست جمهوري ندارد، چه بسيار گفته‌اند و شما نشنيده‌ايد و تکرار آن عبث و بيهوده است. اصلا کاري به اين موضوع ندارم که فيلمبردارانتان با هزار ترفند زوم و غيره، قطره خوني که از لباس‌شخصي‌ها روي زمين ريخته را نمايش مي‌دهند اما هزاران تصوير ضرب و شتم هموطنانمان را و از آن دردناکتر صحنه شهادت "ندا"هايمان را بايد از طريق فيلترشکن‌ها ببينيم. کاري به اين ندارم که روزها پس از شهادت ندا، صدا و سيما در برنامه‌اي که به وضوح با هدف توهين به شعور عمومي طراحي شده، بهانه‌ها و ابهامات مرگ ندا را بررسي مي‌کند، حال آن‌که ندا تنها شهيد اين راه نبوده است و ده‌ها هموطن ديگر در خشونت بي‌مثال اخير به ضرب گلوله‌هاي سازماني، در محل تظاهرات کشته شدند و مردم با موبايل‌هايشان (که امروز اکثرا داراي دوربين است) تصاوير را فيلمبرداري کرده‌اند. البته بررسي اين موارد وظيفه سازمان‌هاي اطلاعاتي و امنيتي است و من هم همچون سازمان صدا و سيما صلاحيت بررسي اين امور را ندارم. کاري به اين ندارم که ...

...

www.eslamibidgoli.ir

نویسنده: سعید اسلامی بیدگلی

گروه:متفرقه (انتخابات)

پیش از بحث اصلی توجه به 3 نکته اهمیت دارد:

1.    من معتقدم که رای‌ها به طور کلی به دو دسته آگاهانه (که ممکن است به هر یک از چهار کاندیدا اختصاص یابد) و ناآگاهانه و احساسی (که باز هم ممکن است به هر یک از 4 نامزد انتخاباتی برسد) تقسیم می‌شوند و امیدوارم این یادداشت سهم رای‌های آگاهانه را بیشتر کند و البته این به معنای پذیرش نظر اینجانب نمی‌باشد.

2.    هر 4 نامزد دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران در میان دوستان من طرفدارانی دارند و همین مسئله حداقل دستاویز است برای احترام به عقاید این افراد. از این رو در این یادداشت خاص به مرور شخصیتی کاندیداها نپرداخته‌ام.

3.    کاندیدای مورد نظر من کاندیدای ایده‌آل نیست، چه معتقدم که وضعیت ایران امروز در سال 1388 و حتی وضعیت ایران 1384 وضعیت مطلوبی نبوده و نیست و این موقعیت (از نگاه اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی) معماران بسیاری دارد که هر 4 کاندیدا جزو این معماران هستند و در نقصانی که امروز به آن مبتلاییم مقصر. بنابراین انتخاب من بر این اساس خواهد بود که کدامیک می‌توانند مسیر بهتری برای این کشور رقم بزنند (و البته که ممکن است اشتباه کنم)

...

ادامه مطلب را از وب‌لاگ نیمکت بخوانید.

www.eslamibidgoli.ir

نویسنده: سعید اسلامی بیدگلی

گروه: متفرقه

مدتی‌ست که به جای پاسخ درست و منطقی و بر اساس آمار متقن به انتقاداتی که به دولت احمدی‌نژاد می‌شود، این سفسطه جاری در امور کشور مطرح می‌شود که این‌ها استدلالات اسراییل است و یا این همان موضوعی است که در رادیو آمریکا مطرح شده است و یا این‌که نویسنده مطلب یا منتقد در انگلستان درس خوانده است و ... و به همین بهانه از پاسخ دادن به موضوع اصلی طفره می‌روند و با چند تهمت (که روا یا ناروا بودنش به موضوع این یادداشت مربوط نیست) باب مباحثه را می‌بندند. این نوع استدلال البته سال‌هاست که در کشور ما جاری و ساری است؛ اما این روزها چون باعث عدم پاسخگویی دولت شده، حساسیت بیشتری برانگیخته است.

. . .

. . .

www.eslamibidgoli.ir

گروه: متفرقه

نویسنده: سعید اسلامی بیدگلی

طی روزهای گذشته بحث بر سر کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری داغ بوده است و به احتمال بسیار زیاد از این پس داغ‌تر هم خواهد شد. بنده علیرغم میل باطنی‌ام به سیاسی نویسی روی نیاوردم و صبر کردم تا تکلیف شرکت کنندگان مشخص شود و سپس در مورد آن‌ها بنویسم.

اکنون که مهلت ثبت نام کاندیداهای دهمین انتخابات ریاست جمهوری به پایان رسیده است می‌توان از محمود احمدی‌نژاد (رییس جمهور فعلی)، محسن رضایی (فرمانده سابق سپاه پاسداران)، مهدی کروبی (رییس سابق مجلس شورای اسلامی) و میرحسین موسوی (آخرین نخست وزیر دولت) به عنوان مهترین و جدی‌ترین نامزدهای انتخابات نام برد. اکنون زود است که در مورد برنامه‌های انتخاباتی این افراد صحبت کنیم و باید منتظر اعلام دقیق (و نه مانیفستی) برنامه‌های اقتصادی و فرهنگی بمانیم. لزوم ارائه برنامه دقیق انتخاباتی این انگیزه را تقویت ‌می‌کند که تا اعلام آن صبر کنیم. هرچند وجه رقابتی این انتخابات سرعت در ارائه این برنامه را ضروری ساخته است. آن‌چه در این یادداشت مد نظر قرار گرفته است بررسی چینش (یا آرایش) نامزدهای انتخاباتی است.

...

توضیح: قطعه‌ای که برای این یادداشت انتخاب کردم با اجازه مزدا انصاری تنظیم کننده اثر روی سایت (وبلاگ) قرار گرفته است. از این آهنگساز جوان کشورمان سپاسگزارم که به من و نیمکت لطف کرده‌اند.

یک: تولد من

سیزدهم اردیبهشت روز تولد من است. همان که نیمی شقایق و نیمی شبنم است. روزگار چقدر تند و بی‌رحم می‌گذرد. سال گذشته برای تولدم آلبوم مولویه را معرفی کردم. امسال هم هدیه موسیقی برای شما (و خودم) دارم. قصد داشتم که یک هدیه شعری هم بگذارم اما فکر کردم شاید بهتر باشد جداگانه درمورد ق=آن قطعه شعری بنویسم. اما پیش از هدیه از شما خواهشی دارم:

"برایم دعا کنید که این روزها سخت محتاجم..."

. . .

  پیش نوشت (به مناسبت آغاز اردیبهشت):

عطر انجير پير/ آذرخش بهاري/ جادوي ارديبهشت

امروز آغاز اردیبهشت تلخ عزیز است. اردیبهشت ماه شعر و ادب است. ماه سعدی بزرگ، قیصر آرام، ماه ملک‌الشعراء، ماه اقبال، ماه من، تو و سهراب. سال گذشته درباره اردیبهشت نوشتم. امسال هم به زودی دوباره خواهم نوشت.

* * *

سال گذشته در یادداشتی تحت عنوان نیمکت بلورین بهترین‌های سال 1386 را از نگاه خودم معرفی کردم. این بهترین‌ها شامل خوانده‌ها، دیده‌ها و شنیده‌ها و آموخته‌ها بود که یادآوری آن‌ها سختی ایام گذشته را می‌کاست و خاطرنشان می‌کرد که گذر ایام با همه نامهربانی‌هایش، دوست‌داشتنی‌هایی هم دارد. امسال نیز تصمیم گرفتم که بهترین‌ها را به انتخاب خودم بنویسم شاید برای شما هم فرصتی فراهم آورد تا بعضی از آن‌ها را بخوانید، بشنوید یا ببینید. امسال که تابستانش سخت بود، پاییزش سخت بود، زمستانش سخت بود و ...

. . .

یش از این در یادداشت نوروزی (که هدیه شعر را در آن آورده بودم) وعده دادم که هدیه موسیقی در اولین یادداشت سال جدید خواهد آمد. این هم وفای به عهد.

یک روز قبل از آغاز سال نو آلبومی به دستم رسید که بی‌شک از شاهکارهای موسیقی ملی طی سال‌های اخیر است. دوستانی که اثر ماندگار "گلستانه" به آهنگسازی هوشنگ کامکار روی اشعار سهراب سپهری و با صدای شهرام ناظری را به خاطر دارند، حالا می‌توانند جاودانه دیگری از خالق همان اثر گوش کنند که بسیار زیباست.

"منظومه‌های سمفونیک" اثری است که در سه قطعه پوئم سمفونی (Poem Symphony) اجرا شده و به بازار ارائه شده است . . .

. . .

گروه: شعر و ادبیات

www.eslamibidgoli.ir

فردا اگر نرسيم

پس فردا خواهيم رسيد

منزل به منزل تا بنفشه فروردين!

*

یادداشت نوروزی سال گذشته هم با همین شعر آغاز شد. سال گذشته شعری برای نوروز گذاشتم که ویژه نیمکت بود و امسال شعری برای هدیه می‌نویسم که شنیدنش از صدقه‌سری نیمکت بود. سال 1387 واقعا سال خوبی نبود. همه حسرت‌ها در دلم نقش جاودان گرفتند و ماند تا شاید فرجی در سال 88 باشد. شاید ... اما ...

این‌ها البته دلیل نمی‌شود آغاز سال نو شادمانی نیاورد و امید را در دل زنده نکند.

. . .

توضیح: این روزهای آخر سال هم کمی (شاید هم خیلی) برای نوشتن بی‌حوصله‌ام، هم بسیار کار دارم و هم دیر به دیر یادداشت می‌نویسم. از این‌رو شاید یادداشت نوروزی که معمولا هدیه‌ای از جنس شعر و موسیقی است کمی دیر شود. یادداشت نیمکت بلورین (که بهترین‌های 87 را در آن انتخاب کرده‌ام) نیمه‌های فروردین نوشته خواهد شد. امروز هم یک کتاب دیگر در حوزه مالی معرفی کرده‌ام. خیلی کتاب هم هست که به زودی معرفی خواهم کرد اما . . . بی‌حوصلگی نیمکت را هم کم‌روح کرده . . .

اصولا یکی از روش‌های تدریس در مدرسه‌های بازرگانی (Business Schools) و دانشکده‌های مدیریت، مطالعه از روی موردکاوی (Case Studies) می‌باشد. در حوزه مدیریت مالی نیز این شیوه و روش کاملا جاافتاده است. کتاب‌های معروفی همچون Case Studies in Finance نوشته رابرت برونر (Robert F. Bruner) از جمله منابعی است که می‌توان موردهای (Cases) بسیار آموزنده‌ای در آن یافت.

. . .